Nieuwe studie: zwanger sporten en diëten is gezond

Opnieuw is er bewijs voor de positieve effecten van bewegen en een goed dieet volgen tijdens de zwangerschap. Gezond eten en bewegen blijken ook voor zwangere vrouwen – én hun kinderen- aantoonbaar positief uit te werken.

Lees meer

Een miskraam bespreekbaar maken… Hoe? En waarom kan het prettig zijn om erover te praten?

“We hebben vorige week een miskraam gehad”. Je zult het niet veel vrouwen of stellen horen zeggen, aangezien er een groeiend taboe lijkt te rusten op een mislukte zwangerschap. Schuldgevoel is hiervan een belangrijke oorzaak. Doordat we steeds meer weten over effecten van voeding en leefstijl tijdens de zwangerschap, voelen veel stellen zich persoonlijk verantwoordelijk voor hun miskraam. Dat meestal niet terecht.

Toen ik laatst met vrienden uit eten was, vertelden zij mij dat ze al drie miskramen hadden gehad. Ondanks hun openhartigheid naar mij toe, durfden ze weinig mensen in hun omgeving te vertellen dat ze een miskraam hebben gehad. Het gebeurt opvallend vaak dat een koppel hun ‘miskraam’ stilhoudt voor de omgeving. Waarom eigenlijk?

‘Eigen schuld’

In de eerste plaats is de verklaring dat veel stellen zich persoonlijk verantwoordelijk voelen voor de miskraam. Dit gevoel van ‘eigen schuld’ wordt naar mijn mening deels aangewakkerd door de media, maar ook door de wetenschap. Er zijn steeds meer soorten voeding en gewoontes en verslavingen bekend die niet goed zijn voor het ongeboren kind. Hierdoor speelt leefstijl gedurende de zwangerschap een almaar grotere rol. Het is echter absoluut niet zo dat alle miskramen veroorzaakt worden door de leefstijl van de zwangere vrouw.

Genetische foutjes

In minstens de helft van de miskramen gaat er iets verkeerd tijdens het groeiproces van de baby, veroorzaakt door foutjes in het kopiëren van het genetisch materiaal. Deze foutjes worden niet veroorzaakt door het gedrag van vader of moeder, maar ontstaan spontaan. Door de foutjes in het genetisch materiaal groeit het kind niet goed en wordt het voortijdig afgestoten door het vrouwenlichaam. Daarnaast zijn er een aantal andere oorzaken zoals bepaalde chronische ziektes die, zonder dat een vrouw daar iets aan kan doen, de kans op een miskraam vergroten.

Nooit gekend

Maar er is denk ik nog een andere belangrijke reden waarom een stel niet bespreekt met de omgeving dat ze een miskraam hebben gehad. Het is voor het stel en hun omgeving lastig om over dit onderwerp te praten, omdat er is geen sprake van het verlies van iemand die je gekend hebt, waar je herinneringen aan hebt. Ze hebben iets verloren waar ze ontzettend naar uitkeken om te leren kennen. Maar hoe ga je daar als familie of vriend van een stel dat een miskraam heeft gehad mee om? Welke vragen kan je stellen? Niet iedereen voelt zich er even gemakkelijk bij om hele persoonlijke dingen te delen over zo’n nare gebeurtenis. Mocht je toch in zo’n situatie komen, en heb je moeite met een gesprek, bedenk dan dat het luisteren naar iemands verhaal alleen al heel waardevol kan zijn.

Steun is belangrijk

Het doormaken van een miskraam kan een erg verdrietige en zware periode zijn, waarbij het juist belangrijk is om steun te krijgen van familie en vrienden. Misschien voelt het stel zich na een miskraam eenzaam, omdat ze zo hadden uitgekeken naar een uitgebreider gezin. Door hierover met vrienden of familie te praten, kan de omgeving ook meer rekening houden met de situatie. Daarnaast kan openhartig zijn tegenover andere mensen er ook voor zorgen dat zij hun eigen ervaringen delen, en je ontdekt dat je zeker niet de enige bent die een miskraam heeft gehad. Jaarlijks zijn er alleen al in Nederland 20.000 miskramen. Hiervan gebeurt zo’n 80% in de eerste 12 weken en 90% vóór de 16e week van de zwangerschap.

Facebook-oprichter Mark Zuckerberg deelde zijn ervaring met miskramen via…hoe kan het ook anders…Facebook. Klik hier om zijn bericht te bekijken.

5 — Je water of je leven! Tips om voldoende te drinken tijdens de zomermaanden

Maximaal drie dagen kun je zonder drinken. Best weinig, vind ik eigenlijk. Laat even tot je doordringen hoe belangrijk vocht dan wel niet moet zijn voor je lichaam. Tijdens de warme zomermaanden is goed drinken nog belangrijker, en dat geldt al helemaal voor vrouwen die zwanger willen worden. Daarom: uitleg en tips van een ervaringsdeskundige.

Lees meer

7 opmerkelijke en bizarre zwangerschapsrituelen uit 7 werelddelen

Zwangerschappen en geboortes worden overal in de wereld anders beleefd, uitgevoerd en gevierd. We hebben 7 opvallende en soms bizarre zwangerschaps- en bevallingsrituelen voor je op een rijtje gezet.

1. La cuarentena

Waar: Latijns-Amerika
In het kort: afzondering met kind na de bevalling
Cuarentena betekent ‘quarantaine’, oftewel ‘afzondering’. In deze 40 dagen na de bevalling focust de kersverse Latijns-Amerikaanse moeder zich op het geven van borstvoeding en haar moederband met het kind. Tijdens deze periode moet de vrouw rusten en wordt zij ontzien en geholpen door veelal vrouwelijke familieleden. Seks is uit den boze gedurende deze periode.

2. Thuisbevalling

Waar: Nederland
In het kort: niet in het ziekenhuis maar thuis bevallen
In Nederland hebben veel mensen de overtuiging dat een bevalling een normaal onderdeel van het leven is, en dat dit dan ook zo normaal mogelijk moet verlopen. Hier wordt zwangerschap minder gezien als potentieel gevaar voor moeder en kind dan in de rest van de Westerse wereld. Daarom is het thuis bevallen van een kind heel lang ingeburgerd geweest in de Nederlandse cultuur. En nog steeds heeft Nederland met 15% nog altijd het hoogste percentage thuisbevallingen in de Westerse wereld.

Wel is er in de afgelopen jaren sprake geweest van een forse dalende trend. In 1953 beviel nog 78% van de Nederlandse vrouwen thuis, in 1997 was dat nog maar 35% en inmiddels ligt het percentage thuisbevallingen rond de 15%. Ruim 40% van de zwangere vrouwen wordt al tijdens de zwangerschap doorverwezen naar het ziekenhuis voor de bevalling, omdat de risico’s op complicaties te groot zijn. Van de vrouwen die wel thuis beginnen aan de bevalling, wordt 60% alsnog – halsoverkop- naar het ziekenhuis doorgestuurd. De discussie over wat beter is voor moeder en kind blijft dan ook voortbestaan. Steeds meer zwangere vrouwen, verloskundigen en artsen kiezen het zekere voor het onzekere en laten het kind in het ziekenhuis geboren worden.

3. Bashali

Waar: Pakistan
In het kort: afgezonderde hut voor barende vrouw
Kleine delen van Pakistan worden bewoond door de Kalash-stam. Dit kleine volk (circa 4000 leden) beschouwt barende vrouwen als onrein. De Kalash-vrouwen moeten tijdens de menstruatie of bevalling verblijven in een hut buiten het dorp, de Bashali. Bij de bevalling mogen zij alleen worden bijgestaan door andere vrouwen die ook menstrueren.

4. Geen pijnstilling

Waar: Japan
In het kort: pijn als test voor het moederschap
Net als veel vrouwen in Nederland zijn ook Japanse vrouwen veelal tegen het gebruik van pijnstilling tijdens de bevalling. Deze Japanse overtuiging komt voort uit het boeddhisme. In dit geloof wordt baringspijn gezien als stresstest voor het moederschap. Na ontslag uit het ziekenhuis verblijven Japanse vrouwen veelal bij hun ouders, om daar maar liefst 21 dagen in bed te rusten en borstvoeding te geven.

5. Whenua

Waar: Nieuw-Zeeland
In het kort: placenta begraven
De oorspronkelijke bevolking van Nieuw-Zeeland en Oost-Polynesië, de Maori, begraven de placenta na de geboorte. Het woord ‘Whenua’ is een woord dat zowel ‘aarde’ als ‘placenta’ betekent. Door de placenta die het kind heeft gevoed tijdens de zwangerschap aan Moeder Aarde terug te geven, zou deze de gehele mensheid voeden.

6. Eerste wasbeurt door oma

Waar: Nigeria
In het kort: kind wassen door de oudste vrouw
In Nigeria en andere delen van Afrika is de eerste wasbeurt na de geboorte van een baby erg belangrijk. Dit wordt niet door een van de ouders, maar door het oudste vrouwelijk familielid gedaan. Dit ritueel moet de kersverse moeder het gevoel geven dat zij er niet alleen voor staat, maar dat zij kan rekenen op de gemeenschap tijdens de opvoeding van het kind.

7. Knopen & dromen

Waar: Noordelijk poolgebied
In het kort: geen kettingen of kleding met knopen dragen, wel dromen analyseren
De Inuit (Eskimo’s) in het noorden van Groenland en Canada geloven dat tijdens de bevruchting de ziel van een recent overledene wordt ondergebracht in het toekomstige kind. Tijdens de zwangerschap worden daarom geen kettingen of kledingstukken gedragen waarbij moet worden geknoopt. Dit voorkomt navelstrengomstrengeling. Daarnaast zijn zwangere Inuit-vrouwen gefocust op dromen, omdat deze tijdens de zwangerschap de toekomst van hun kind zouden voorspellen.

 

Gebruikte bronnen:

“Cultural safety and the birth culture of Maori” (Dianne Wepa and Jean Te Huia)

http://classroom.synonym.com/inuit-pregnancy-conception-beliefs-11481.html

http://www.bbc.com/news/world-south-asia-13469826

http://www.huffingtonpost.com/2015/04/30/world-birthing-traditions_n_7033790.html

https://www.scientias.nl/thuisbevalling-of-ziekenhuisbevalling/

https://www.cbs.nl/nl-nl/nieuws/2009/08/minder-thuisbevallingen

 

 

Het Broedsyndroom: hoe mannen zich écht zwanger kunnen voelen

“WE zijn zwanger!”. Je hoort het geregeld uit de mond van een aanstaande vader. Niet alleen de vrouw is zwanger, de verwekker kennelijk ook. Ondanks de ergernis die het “we” hier kan oproepen, kunnen sommige mannen wel degelijk veel van dezelfde symptomen ervaren als hun zwangere vrouw: gewichtstoename, misselijkheid en zelfs weeën. Oorzaak: het broedsyndroom.

Lees meer

Zwanger en bewegen

Zwanger? Beweeg voor twee!

Een actief bewegingspatroon is erg belangrijk voor de gezondheid. Hoe zit het dan met bewegen tijdens de zwangerschap? Ook dat is gezond voor zowel de moeder als haar ongeboren kind. Gynaecoloog Dr. Aafke Koning (Amstelland Ziekenhuis) schrijft erover in haar eerste column voor het WOMB Blog.

Lees meer