Een miskraam bespreekbaar maken… Hoe? En waarom kan het prettig zijn om erover te praten?

“We hebben vorige week een miskraam gehad”. Je zult het niet veel vrouwen of stellen horen zeggen, aangezien er een groeiend taboe lijkt te rusten op een mislukte zwangerschap. Schuldgevoel is hiervan een belangrijke oorzaak. Doordat we steeds meer weten over effecten van voeding en leefstijl tijdens de zwangerschap, voelen veel stellen zich persoonlijk verantwoordelijk voor hun miskraam. Dat meestal niet terecht.

Toen ik laatst met vrienden uit eten was, vertelden zij mij dat ze al drie miskramen hadden gehad. Ondanks hun openhartigheid naar mij toe, durfden ze weinig mensen in hun omgeving te vertellen dat ze een miskraam hebben gehad. Het gebeurt opvallend vaak dat een koppel hun ‘miskraam’ stilhoudt voor de omgeving. Waarom eigenlijk?

‘Eigen schuld’

In de eerste plaats is de verklaring dat veel stellen zich persoonlijk verantwoordelijk voelen voor de miskraam. Dit gevoel van ‘eigen schuld’ wordt naar mijn mening deels aangewakkerd door de media, maar ook door de wetenschap. Er zijn steeds meer soorten voeding en gewoontes en verslavingen bekend die niet goed zijn voor het ongeboren kind. Hierdoor speelt leefstijl gedurende de zwangerschap een almaar grotere rol. Het is echter absoluut niet zo dat alle miskramen veroorzaakt worden door de leefstijl van de zwangere vrouw.

Genetische foutjes

In minstens de helft van de miskramen gaat er iets verkeerd tijdens het groeiproces van de baby, veroorzaakt door foutjes in het kopiëren van het genetisch materiaal. Deze foutjes worden niet veroorzaakt door het gedrag van vader of moeder, maar ontstaan spontaan. Door de foutjes in het genetisch materiaal groeit het kind niet goed en wordt het voortijdig afgestoten door het vrouwenlichaam. Daarnaast zijn er een aantal andere oorzaken zoals bepaalde chronische ziektes die, zonder dat een vrouw daar iets aan kan doen, de kans op een miskraam vergroten.

Nooit gekend

Maar er is denk ik nog een andere belangrijke reden waarom een stel niet bespreekt met de omgeving dat ze een miskraam hebben gehad. Het is voor het stel en hun omgeving lastig om over dit onderwerp te praten, omdat er is geen sprake van het verlies van iemand die je gekend hebt, waar je herinneringen aan hebt. Ze hebben iets verloren waar ze ontzettend naar uitkeken om te leren kennen. Maar hoe ga je daar als familie of vriend van een stel dat een miskraam heeft gehad mee om? Welke vragen kan je stellen? Niet iedereen voelt zich er even gemakkelijk bij om hele persoonlijke dingen te delen over zo’n nare gebeurtenis. Mocht je toch in zo’n situatie komen, en heb je moeite met een gesprek, bedenk dan dat het luisteren naar iemands verhaal alleen al heel waardevol kan zijn.

Steun is belangrijk

Het doormaken van een miskraam kan een erg verdrietige en zware periode zijn, waarbij het juist belangrijk is om steun te krijgen van familie en vrienden. Misschien voelt het stel zich na een miskraam eenzaam, omdat ze zo hadden uitgekeken naar een uitgebreider gezin. Door hierover met vrienden of familie te praten, kan de omgeving ook meer rekening houden met de situatie. Daarnaast kan openhartig zijn tegenover andere mensen er ook voor zorgen dat zij hun eigen ervaringen delen, en je ontdekt dat je zeker niet de enige bent die een miskraam heeft gehad. Jaarlijks zijn er alleen al in Nederland 20.000 miskramen. Hiervan gebeurt zo’n 80% in de eerste 12 weken en 90% vóór de 16e week van de zwangerschap.

Facebook-oprichter Mark Zuckerberg deelde zijn ervaring met miskramen via…hoe kan het ook anders…Facebook. Klik hier om zijn bericht te bekijken.