Berichten

Onderzoeker Tamara ondergaat haar eigen onderzoek: de MRI-scanner in!

WOMB-onderzoeker Tamara den Harink houdt zich bezig met onderzoek naar de invloed van overgewicht bij de zwangere vrouw op de gezondheid van het kind. Hiervoor zal ze de komende tijd tientallen kinderen gaan onderzoeken. Ze testte zelf alvast hoe het is om een MRI-scan te ondergaan. Zo kan ze de kinderen – en hun ouders- beter voorlichten over wat er tijdens het onderzoek gebeurt. Hieronder haar verslag, speciaal bedoeld voor de deelnemende kinderen.

Voor ons onderzoek gaan er ook deelnemende kinderen onder een MRI-scanner. Om zelf ook eens mee te maken hoe dit nou voelt ben ik er zelf in gegaan. Dit is wat er gebeurde.

Oorbellen uit

Eerst moest ik ervoor zorgen dat ik helemaal niets aanhad waar metaal in zit, dus mijn oorbellen en haarspeldje moesten uit. Toen kreeg ik een muts op (zie foto) en ging ik liggen op de tafel die klaar stond. Daar kreeg ik stickers op mijn borst geplakt. Dankzij deze plakkers kunnen de radiologen die de scan uitvoeren de elektrische activiteit van mijn hart bekijken. Gelukkig voelde ik hier helemaal niets van.

Best spannend

Daarna kreeg ik een soort plaat over me heen. Dat vond ik eigenlijk wel fijn want het was net een harde deken. Vervolgens was het tijd om de ‘tunnel’ in te gaan. Dat vond ik eerlijk gezegd best een beetje spannend aan het begin,  maar toen ik zag dat ik nog wel het einde van de tunnel kon zien was het spannendste moment wel voorbij.

Hard geluid

Mijn geduld werd behoorlijk op de proef gesteld, want ik moest proberen de hele tijd zo stil mogelijk te blijven liggen in de tunnel van de scanner. Op een gegeven moment klonk er een computerstem. Die gaf me opdrachten om in en uit te ademen en soms even de adem vast te houden. Nadat de computerstem klaar was, klonk er een hard, indringend geluid. Ik dacht eerst dat er een alarm afging! Ging er iets niet goed soms?

Lekker uitrusten

Maar iedereen bleef rustig en ik snapte al snel dat dit erbij hoorde.  Het was het geluid van de MRI-scanner die zijn werk deed. In het filmpje hieronder is te horen wat voor geluid ik bedoel. Hierna was het eigenlijk al niet spannend meer, want ik wist precies wat er de volgende keer ging gebeuren. Ik moest toen nog een tijdje blijven liggen en was zelfs bijna in slaap gevallen. Even lekker uitrusten J  Alleen wel een beetje jammer van die herrie….!

WOMB project verwelkomt Arts Onderzoeker Tamara den Harink

Deze maand is Tamara den Harink gestart als arts-onderzoeker bij WOMB project. Zij gaat zich bezighouden met onderzoek naar de invloed van overgewicht bij de zwangere vrouw op de gezondheid van het kind. Tamara sluit aan bij de vorig jaar opgestarte onderzoekslijn van Arend van Deutekom.

Tamara en Arend kenden elkaar van een eerder onderzoek dat ze samen uitvoerden. “Die samenwerking met Arend als begeleider verliep erg prettig. Toen hij mij liet weten nog op zoek te zijn naar een arts-onderzoeker binnen zijn nieuwe project, hoefde ik niet lang na te denken.”

Kinderarts worden

De 27-jarige kersverse onderzoekster rondde afgelopen oktober haar studie geneeskunde af aan de Uva /AMC. Daarna deed ze vier maanden klinische ervaring op bij De Kinderkliniek in Almere als Arts Kindergeneeskunde op de polikliniek. “Dat was een behoorlijk zelfstandige functie, waarbij ik heb mogen proeven aan het beroep kinderarts. Ik hou van het doktersvak en ik hou van kinderen, dus mijn einddoel is om uiteindelijk ook echt kinderarts te worden.”

Geen haast

Haast met kinderarts worden heeft Tamara echter niet; ze heeft een duidelijk meerjarig carrièrepad uitgestippeld waarbij ze haar einddoel stap voor stap nadert. De specialistische opleiding tot kinderarts duurt minimaal vijf jaar en voor die tijd wil de Amsterdamse sowieso eerst vier jaar medisch onderzoek doen en promoveren. “Ik kan nu gegarandeerd voor anderhalf jaar terecht bij het WOMB project. Het komende jaar moet ik dan op zoek naar aanvullende financiering om het onderzoek ook echt te kunnen afronden, inclusief promotie. Als dat allemaal lukt, wil ik daarna nog in de praktijk meedraaien als ANIOS (Arts Niet In Opleiding tot Specialist). Pas daarna zal ik op zoek gaan naar een plek waar ik me tot kinderarts kan specialiseren.”

De MRI-scanner waarmee Tamara de komende maanden vaak zal werken.

Overgewicht tijdens zwangerschap

Tamara richt zich de komende jaren dus duidelijk op onderzoek met als thema ‘maternale obesitas’ (overgewicht tijdens de zwangerschap). Hierbij zijn het de kinderen die centraal staan. “We willen weten welke invloed overgewicht van de moeder heeft op het kind, vooral op de aanleg van het hart- en vaatstelsel. Daarom gaan we allerlei metingen verrichten bij kinderen, met name aan hart en bloedvaten. Ik houd me onder meer bezig met het begeleiden van deelnemers, het voorbereiden van de onderzoeken en het analyseren van de data die de metingen opleveren.”

MRI-scan

De komende maanden zal Tamara regelmatig te zien op de afdeling Radiologie, want van een aantal deelnemende kinderen wordt het hart bekeken via een echografie en MRI-scan. Vooral die laatste ziet ze als een uitdaging. “De kinderen moeten drie kwartier stilliggen in een MRI-scanner. Hoewel het apparaat geen straling uitzendt en voor de metingen van de gezondheid van het kind de beste optie is, maakt het ding wel behoorlijk wat herrie. We gaan de kinderen en hun ouders dan ook goed begeleiden en voorbereiden. Binnenkort stap ik zelf in de MRI-scanner om te ervaren hoe het is. Uiteindelijk willen we met dit onderzoek bereiken dat kinderen een zo goed mogelijke start van hun leven hebben. Alleen al daarom spreekt dit onderzoek me erg aan.”